ខាងក្នុងការហ្វឹកហាត់គ្រីឃីត៖ ផែនការ ១០ លំហាត់សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៦
ការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាសម្រាប់កីឡាគ្រីឃីតដែលមានប្រសិទ្ធភាព មិនមែនមានន័យថាត្រូវរត់យូរបំផុត ឬលើកទម្ងន់ធ្ងន់បំផុតឡើយ។ អ្នកលេងគ្រីឃីតគ្រប់តួនាទី—អ្នកវាយ អ្នកបោះ និងអ្នកចាប់បាល់—ត្រូវការកម្លាំងជើង កម្លាំងស្ន...
ខាងក្នុងការហ្វឹកហាត់គ្រីឃីត៖ ផែនការ ១០ លំហាត់សម្រាប់ឆ្នាំ ២០២៦
ការហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាសម្រាប់កីឡាគ្រីឃីតដែលមានប្រសិទ្ធភាព មិនមែនមានន័យថាត្រូវរត់យូរបំផុត ឬលើកទម្ងន់ធ្ងន់បំផុតឡើយ។ អ្នកលេងគ្រីឃីតគ្រប់តួនាទី—អ្នកវាយ អ្នកបោះ និងអ្នកចាប់បាល់—ត្រូវការកម្លាំងជើង កម្លាំងស្នូល ល្បឿនផ្ទុះ ភាពរហ័សរហួន និងការស៊ូទ្រាំក្នុងអំឡុងការប្រកួត។ គេហទំព័រ Cricket ដែលផ្តល់ការវិភាគការប្រកួត កាលវិភាគស៊េរី ស្ថិតិកីឡាករ និងមគ្គុទ្ទេសក៍ Test, ODI និង T20 អាចជួយភ្ជាប់ទិន្នន័យកាយសម្បទាជាមួយទម្រង់លេងពិត។ ផែនការឆ្នាំ ២០២៦ ខាងក្រោមប្រើលំហាត់ ១០ ប្រភេទ រួមទាំងការរត់ចន្លោះពេល ស្ក្វាត លង់ជ៍ ផ្លែង បោះបាល់ទម្ងន់ និងលំហាត់ជណ្តើររហ័ស។ ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវហ្វឹកហាត់ ៣–៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងបន្ថែមថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ១–២ ថ្ងៃ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។
[រូបភាព៖ កីឡាករគ្រីឃីតអាជីពកំពុងហ្វឹកហាត់កម្លាំងក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលកីឡា]
ចង់មើលការវិភាគកីឡា និងទម្រង់កីឡាករបន្ថែមមុនរៀបចំផែនការហ្វឹកហាត់?
ចំណុចសំខាន់៖ តើអ្វីជាផែនការកាយសម្បទាដែលគួរជឿ?
ផែនការល្អសម្រាប់កីឡាគ្រីឃីត គឺជាការរួមបញ្ចូលកម្លាំង ល្បឿន ភាពរហ័សរហួន ការស៊ូទ្រាំ ភាពបត់បែន និងការស្ដារខ្លួន មិនមែនការផ្តោតលើសមត្ថភាពតែមួយទេ។ លំហាត់ ១០ ប្រភេទក្នុងអត្ថបទនេះអាចកែសម្រួលសម្រាប់ការប្រកួត Test, ODI និង T20 ដោយផ្លាស់ប្តូរចំនួនជុំ ពេលសម្រាក និងកម្រិតទម្ងន់។ ការណែនាំរបស់ មជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រង និងការពារជំងឺសហរដ្ឋអាមេរិក ក៏គាំទ្រឱ្យមនុស្សពេញវ័យបញ្ចូលការហ្វឹកហាត់សាច់ដុំជាមួយសកម្មភាពអេរ៉ូបិកជាប្រចាំ។
កំហុសដែលអត្ថបទជាច្រើនធ្វើ គឺសន្មតថាការរត់វែងៗនឹងធ្វើឱ្យអ្នកលេងគ្រីឃីតល្អគ្រប់ផ្នែក។ តាមការអនុវត្ត ការរត់ខ្លី ១០–៣០ ម៉ែត្រ ការបញ្ឈប់ភ្លាមៗ និងការប្តូរទិសដៅ មានភាពជិតស្និទ្ធជាងនឹងស្ថានភាពដែលកើតឡើងពេលរត់ចន្លោះវីកេត ឬប្រមាញ់បាល់នៅខាងក្រៅ។ ដូច្នេះ Cricket គួរត្រូវបានមើលជាកីឡាដែលត្រូវការកម្លាំងផ្ទុះ និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយ មិនមែនជាកីឡាស៊ូទ្រាំតែប៉ុណ្ណោះទេ។
- ហ្វឹកហាត់កម្លាំង ២ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។
- ហ្វឹកហាត់ល្បឿន និងភាពរហ័សរហួន ១–២ ថ្ងៃ។
- បញ្ចូលការស៊ូទ្រាំ និងការស្ដារខ្លួនតាមកាលវិភាគប្រកួត។
- កុំបង្កើនបរិមាណហ្វឹកហាត់លើស ១០ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍។
សម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីការរៀបចំក្រុម និងតួនាទីកីឡាករ សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ទម្រង់ការប្រកួតគ្រីឃីត]។
តើអ្នកលេងគ្រីឃីតជួបអ្វីពិតប្រាកដនៅលើទីលាន?
អ្នកលេងគ្រីឃីតជួបការផ្ទុះសកម្មភាពខ្លីៗជាច្រើនដង រួមមានការរត់ចេញពីទីតាំងស្ងៀម ការបោះខ្លួនចាប់បាល់ ការបង្វិលត្រគាក និងការបង្កើតកម្លាំងតាមស្នូល។ ក្នុង T20 ការសម្រេចចិត្តមានពេលតិចជាង ខណៈ Test អាចទាមទារការរក្សាគុណភាពចលនារយៈពេលច្រើនម៉ោង។ ការសិក្សាដែលចេញផ្សាយតាម សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ បង្ហាញថាការហ្វឹកហាត់គួរតែមានភាពជាក់លាក់ចំពោះលំនាំចលនា និងតម្រូវការកីឡា ជាជាងធ្វើតាមកម្មវិធីទូទៅ។
អ្នកវាយត្រូវការកម្លាំងជើង និងត្រគាក ដើម្បីផ្ទេរកម្លាំងទៅដំបង ខណៈអ្នកបោះត្រូវការស្នូលរឹងមាំ ស្មាមានស្ថិរភាព និងសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងការបង្វិលរាងកាយ។ អ្នកចាប់បាល់ត្រូវការល្បឿនប្រតិកម្ម និងសមត្ថភាពបន្ថយល្បឿនដោយគ្រប់គ្រងជង្គង់ និងកជើង។ ការសង្កេតជាក់ស្តែងសំខាន់មួយគឺ អ្នកលេងអាចមានកម្លាំងលើកទម្ងន់ល្អ ប៉ុន្តែបរាជ័យក្នុងការបញ្ឈប់នៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើមិនបានហ្វឹកហាត់ការបន្ថយល្បឿន។ នេះជាមូលហេតុដែលលំហាត់ប្តូរទិសដៅគួរតែមានទីតាំងស្មើនឹងស្ក្វាតក្នុងកម្មវិធី។
[រូបភាព៖ អ្នកវាយគ្រីឃីតកំពុងរត់ចន្លោះវីកេត និងប្តូរទិសដៅយ៉ាងលឿន]
តើចំណុច ៣ យ៉ាងណាដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត?
ចំណុចសំខាន់បំផុតមាន ៣ គឺ កម្លាំងផ្ទេរពីជើងទៅស្នូល ល្បឿនដែលអាចគ្រប់គ្រងបាន និងការស្ដារខ្លួនបន្ទាប់ពីបន្ទុកខ្ពស់។ ការរួមបញ្ចូលទាំងនេះជួយឱ្យអ្នកលេងបង្កើតកម្លាំងបានលឿន រក្សាបច្ចេកទេស និងកាត់បន្ថយការខូចខាតដោយប្រើរាងកាយមិនត្រឹមត្រូវ។ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ កម្មវិធីដែលវាស់ចំនួនសិត ចម្ងាយរត់ និងពេលសម្រាក មានប្រយោជន៍ជាងការរាប់តែចំនួនលំហាត់។
១. កម្លាំងជើង និងស្នូល
ចាប់ផ្តើមដោយស្ក្វាត ៣ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៦–១០ ដង បន្ទាប់មកបន្ថែមលង់ជ៍ ៣ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៨ ដងសម្រាប់ជើងនីមួយៗ។ ដេដលីហ្វតអាចប្រើ ៣ ជុំ ក្នុងមួយជុំ ៥–៨ ដង ប្រសិនបើបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ និងមានអ្នកជំនាញត្រួតពិនិត្យ។ ផ្លែងខាងមុខ និងផ្លែងចំហៀង ៣ ជុំ រយៈពេល ៣០–៤៥ វិនាទី ជួយរក្សាខ្លួននៅពេលបោះ ឬវាយ។
កុំច្រឡំរវាងការលើកធ្ងន់ និងការបង្កើតកម្លាំងសម្រាប់កីឡា។ ទម្ងន់ធ្ងន់ពេកអាចធ្វើឱ្យល្បឿនចលនាធ្លាក់ចុះ និងធ្វើឱ្យបច្ចេកទេសខូច។ អនុវត្តស្ក្វាតដោយគ្រប់គ្រងក្នុងដំណាក់កាលចុះ ហើយបញ្ចេញកម្លាំងឡើងវិញដោយរក្សាជង្គង់ឱ្យស្របទិសម្រាមជើង។
២. ល្បឿន និងភាពរហ័សរហួន
ប្រើការរត់ ១០ ម៉ែត្រ ៦ ដង និង ២០ ម៉ែត្រ ៤ ដង ដោយសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងការរត់។ បន្ទាប់មកអនុវត្តជណ្តើររហ័ស ៤ លំនាំ រួមទាំងជំហានមួយក្នុងប្រអប់ ជំហានពីរ និងចូលចេញចំហៀង។ បន្ថែមការរត់ប្តូរទិសដៅតាមកោណ ៥–១០–៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីបង្រៀនរាងកាយឱ្យបញ្ឈប់ មុនពេលបង្កើនល្បឿនថ្មី។
ការសង្កេតពីការហ្វឹកហាត់ក្លឹបជាច្រើនបង្ហាញថា អ្នកលេងដែលផ្តោតលើជំហានតូច និងទីតាំងទ្រូង មានការគ្រប់គ្រងល្អជាងអ្នកដែលព្យាយាមបោះជំហានវែងពេក។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរអនុវត្តល្បឿន ៨០–៩០ ភាគរយជាមុន ហើយបង្កើនទៅអតិបរមា នៅពេលការចុះជើងមានសុវត្ថិភាព។
ចង់ប្រៀបធៀបការហ្វឹកហាត់សម្រាប់ Test, ODI និង T20 ឱ្យសមនឹងកាលវិភាគប្រកួតរបស់អ្នក?
៣. ស៊ូទ្រាំ និងស្ដារខ្លួន
ការរត់ចន្លោះពេលអាចប្រើរបៀបរត់ ២០ វិនាទី និងដើរ ៤០ វិនាទី សរុប ១០–១២ ជុំ។ ការជិះកង់ ឬហែលទឹក ២០–៣០ នាទី អាចប្រើនៅថ្ងៃដែលសន្លាក់មានភាពនឿយហត់ ព្រោះវាបង្កើនសមត្ថភាពបេះដូងដោយបន្ថយការប៉ះទង្គិច។ បន្ទាប់ពីហ្វឹកហាត់ គួរធ្វើចលនាបត់បែនស្រាលៗសម្រាប់កំភួនជើង សរសៃពួរខាងក្រោយ ត្រគាក ស្មា និងខ្នង។
ការស្ដារខ្លួនមិនមែនជាផ្នែកបន្ថែមទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកនៃការហ្វឹកហាត់។ គេង ៧–៩ ម៉ោង ផឹកទឹកជាប្រចាំ និងទទួលទានប្រូតេអ៊ីនជាមួយអាហារសមស្រប អាចជួយរក្សាគុណភាពសម័យបន្ទាប់។ ប្រសិនបើចង្វាក់បេះដូងពេលព្រឹកខ្ពស់ជាងធម្មតា ៨–១០ ដងក្នុងមួយនាទី រួមជាមួយការឈឺសាច់ដុំខ្លាំង គួរកាត់បន្ថយបន្ទុក មិនមែនបង្ខំខ្លួនបន្តទេ។
សម្រាប់គន្លឹះបន្ថែមអំពីការអនុវត្តលំហាត់ និងបច្ចេកទេសលើទីលាន សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ គន្លឹះកែលម្អការវាយសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម]។
តើករណីពិសេស និងចំណុចគួរប្រុងប្រយ័ត្នមានអ្វីខ្លះ?
ករណីពិសេសសំខាន់ៗរួមមានការហ្វឹកហាត់នៅអាកាសធាតុក្តៅ ការត្រឡប់មកលេងក្រោយរបួស ការបង្កើនបន្ទុកមុនការប្រកួត និងភាពខុសគ្នារវាងតួនាទីកីឡាករ។ ការហ្វឹកហាត់ខ្លាំងនៅថ្ងៃក្តៅមិនអាចវាស់តាមញើសតែប៉ុណ្ណោះទេ ព្រោះសីតុណ្ហភាព ទឹក និងរយៈពេលប្រកួតអាចបង្កើនភាពខ្វះជាតិទឹកយ៉ាងលឿន។ កីឡាករដែលមានរបួសត្រូវទទួលការវាយតម្លៃពីអ្នកជំនាញ មុនពេលត្រឡប់ទៅសកម្មភាពពេញលេញ។
ចំណុចដែលគេច្រើនមើលរំលង គឺបន្ទុករបស់អ្នកបោះលឿន។ ការបោះជាច្រើនសិតជាប់គ្នា បូកនឹងការលើកទម្ងន់ស្មា និងការរត់ល្បឿន អាចបង្កើតបន្ទុកខ្ពស់លើខ្នងផ្នែកខាងក្រោម និងស្មា។ គួរទុកចន្លោះយ៉ាងហោចណាស់ ៤៨ ម៉ោងរវាងសម័យបោះល្បឿនខ្ពស់ពីរ ប្រសិនបើរាងកាយមិនទាន់ស៊ាំ។ អ្នកវាយវិញគួរផ្តោតលើការបង្វិលត្រគាក កម្លាំងកាន់ដំបង និងការរត់ចន្លោះវីកេត ប៉ុន្តែមិនគួរមិនអើពើនឹងស្នូល និងជើងឡើយ។
- អ្នកចាប់ផ្តើម៖ ប្រើទម្ងន់ស្រាល និងផ្តោតលើចលនាត្រឹមត្រូវ។
- អ្នកលេងក្លឹប៖ ប្រើការរត់ចន្លោះពេល និងលំហាត់ប្តូរទិសដៅ ២ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។
- អ្នកបោះលឿន៖ ត្រួតពិនិត្យចំនួនសិត ការឈឺខ្នង និងពេលសម្រាក។
- អ្នកត្រឡប់ពីរបួស៖ បង្កើនបន្ទុកជាដំណាក់កាល មិនលើស ១០ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងវាស់ចលនាជង្គង់ និងស្មារបស់កីឡាករគ្រីឃីត]
កុំទុកឱ្យការរបួសបញ្ឈប់ការរៀបចំរដូវកាលរបស់អ្នក។ សូមពិនិត្យមើលព័ត៌មានស៊េរី និងការវិភាគលក្ខខណ្ឌទីលានជាមុន។
តើសេចក្តីសម្រេចចុងក្រោយគួរជាអ្វី?
សេចក្តីសម្រេចដែលមានហេតុផលគឺ អ្នកលេងគ្រីឃីតមិនត្រូវការកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ដែលស្មុគស្មាញបំផុតទេ ប៉ុន្តែត្រូវការកម្មវិធីដែលស្របនឹងតួនាទី កាលវិភាគប្រកួត និងកម្រិតស្ដារខ្លួន។ ស្ក្វាត ដេដលីហ្វត លង់ជ៍ ផ្លែង ការរត់ខ្លី ជណ្តើររហ័ស បោះបាល់ទម្ងន់ និងការហ្វឹកហាត់អេរ៉ូបិក គ្របដណ្តប់មូលដ្ឋានសំខាន់ៗ ប៉ុន្តែគុណភាពចលនាមានតម្លៃជាងចំនួនដង។ តាម សមាគមគ្រីឃីតអន្តរជាតិ ការប្រកួតមានទម្រង់ និងតម្រូវការខុសគ្នា ដូច្នេះការរៀបចំសម្រាប់ Test មិនគួរដូច T20 ទេ។
អ្នកលេងគួរកត់ត្រាចំនួនសិត ពេលរត់ ល្បឿនដែលមានអារម្មណ៍ និងកម្រិតនឿយហត់រាល់សប្តាហ៍។ បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ អ្នកអាចប្រៀបធៀបថាតើល្បឿនកើនឡើងឬទេ ការបាត់បង់បច្ចេកទេសកើតឡើងនៅពេលណា និងតើថ្ងៃសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ឬអត់។ នេះមានប្រយោជន៍ជាងការចម្លងកម្មវិធីរបស់កីឡាករអាជីព ដោយមិនគិតពីអាយុ បទពិសោធន៍ និងលក្ខខណ្ឌរាងកាយរបស់ខ្លួន។
សម្រាប់ទិន្នន័យកីឡាករ ចំណាត់ថ្នាក់ និងការវិភាគមុនការប្រកួត សូមចូលទៅ Cricket ដើម្បីធ្វើការសម្រេចចិត្តដែលមានព័ត៌មានគាំទ្រ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើលំហាត់ហ្វឹកហាត់កាយសម្បទាសម្រាប់គ្រីឃីតជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ លំហាត់ទាំងនេះជាកម្មវិធីដែលបង្កើនកម្លាំង ល្បឿន ភាពរហ័សរហួន ស៊ូទ្រាំ និងការគ្រប់គ្រងស្នូលសម្រាប់ការលេងគ្រីឃីត។ វារួមមានស្ក្វាត លង់ជ៍ ដេដលីហ្វត ផ្លែង ការរត់ចន្លោះពេល និងជណ្តើររហ័ស។ អ្នកវាយ អ្នកបោះ និងអ្នកចាប់បាល់អាចប្រើលំហាត់ដូចគ្នា ប៉ុន្តែត្រូវកែចំនួនដង និងកម្រិតបន្ទុកតាមតួនាទី។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរចាប់ផ្តើមពី ២–៣ សម័យក្នុងមួយសប្តាហ៍។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់គ្រីឃីតដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ១០–១៥ នាទី បន្ទាប់មកធ្វើលំហាត់កម្លាំងមូលដ្ឋាន និងការរត់ខ្លីក្នុងបរិមាណតិច។ សប្តាហ៍ទីមួយអាចប្រើស្ក្វាត និងលង់ជ៍ ២ ជុំ រួមជាមួយការរត់ ១០ ម៉ែត្រ ៤–៦ ដង។ បន្ថែមបន្ទុកតែពេលចលនាមានស្ថិរភាព និងគ្មានការឈឺចាប់។ ទុកថ្ងៃសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃរវាងសម័យកម្លាំងខ្លាំង។
សំណួរ៖ តើការរត់វែង ឬការរត់ចន្លោះពេលល្អជាងសម្រាប់គ្រីឃីត?
ចម្លើយ៖ ការរត់ចន្លោះពេលសមស្របជាងសម្រាប់ល្បឿនផ្ទុះ និងការរត់ចន្លោះវីកេត ខណៈការរត់វែងជួយបង្កើនមូលដ្ឋានស៊ូទ្រាំ។ អ្នកលេង T20 គួរផ្តោតលើការរត់ ១០–៣០ ម៉ែត្រ និងចន្លោះពេល ២០ វិនាទី ខណៈអ្នកលេង Test អាចបន្ថែមការរត់ស្រាល ២០–៣០ នាទី។ ដូច្នេះមិនមានជម្រើសតែមួយសម្រាប់គ្រប់ទម្រង់ឡើយ។ ផែនការល្អគួរបញ្ចូលទាំងពីរ តែប្តូរសមាមាត្រតាមកាលវិភាគប្រកួត។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាហ្វឹកហាត់ហើយល្បឿនមិនកើនឡើង?
ចម្លើយ៖ ល្បឿនអាចមិនកើនឡើងដោយសារខ្វះការសម្រាក បច្ចេកទេសចុះជើងមិនល្អ ឬបន្ទុកហ្វឹកហាត់កើនលឿនពេក។ ប្រសិនបើចង្វាក់បេះដូងពេលព្រឹកកើន ៨–១០ ដងក្នុងមួយនាទី និងមានភាពនឿយហត់ជាប់គ្នា ៣ ថ្ងៃ គួរកាត់បន្ថយបរិមាណហ្វឹកហាត់។ ពិនិត្យស្បែកជើង ផ្ទៃទីលាន និងការគេងឱ្យបាន ៧–៩ ម៉ោង។ ប្រសិនបើមានការឈឺសន្លាក់ ឬខ្នង គួរពិគ្រោះអ្នកជំនាញ មិនគួរបន្តបង្ខំខ្លួនទេ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់លំហាត់ទាំងនេះទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះកម្មវិធីមូលដ្ឋានអាចធ្វើដោយទម្ងន់ខ្លួន កោណ ខ្សែលោត និងកៅអីរឹងមាំ។ ដេដលីហ្វត និងការបោះបាល់ទម្ងន់ត្រូវការឧបករណ៍បន្ថែម ប៉ុន្តែអាចជំនួសដោយកាបូបខ្សាច់សមស្រប ប្រសិនបើមានការគ្រប់គ្រងសុវត្ថិភាព។ ថវិកាសំខាន់ជាងគេគឺការចំណាយលើគ្រូបង្វឹក ឬការវាយតម្លៃបច្ចេកទេស ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដអំពីទម្រង់ចលនា។ កុំប្រើឧបករណ៍ដែលខូច ឬទម្ងន់លើសសមត្ថភាព។
សំណួរ៖ តើត្រូវសម្រាកប៉ុន្មានរវាងសម័យបោះលឿន?
ចម្លើយ៖ ជាទូទៅ អ្នកបោះលឿនគួរទុកចន្លោះប្រហែល ៤៨ ម៉ោងរវាងសម័យបោះល្បឿនខ្ពស់ពីរ។ ចន្លោះនេះអាចត្រូវបន្ថែម ប្រសិនបើមានការឈឺខ្នង ស្មា ឬសរសៃពួរ។ ក្នុងចន្លោះសម្រាក អាចធ្វើការជិះកង់ស្រាល ការចល័តសន្លាក់ និងការពង្រឹងស្នូលដោយមិនបង្កើនការឈឺចាប់។ ការកត់ត្រាចំនួនសិត និងកម្រិតនឿយហត់ជួយកំណត់ថាតើត្រូវបន្ថយបន្ទុកឬទេ។