ហេតុអ្វីការបោះលឿន ចាប់ផ្តើមពីជើង?

ហេតុអ្វីការបោះលឿន ចាប់ផ្តើមពីជើង?

ការបោះបាល់គ្រីកេតឲ្យលឿនមិនមែនកើតពីការបង្ខំដៃទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលនៃការសម្របសម្រួលរវាងការរត់ចូល ចលនាជើង ការបង្វិលត្រគាក កម្លាំងស្នូល និងការបញ្ចេញថាមពលនៅពេលត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់កីឡាករនៅកម្ពុជា ឬតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ការហ្វឹកហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ អាចបង្កើនល្បឿនបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ប្រសិនបើរក្សាទម្រង់ចលនាឲ្យត្រឹមត្រូវ។ ការរត់ចូលប្រវែង ១៥–២៥ ម៉ែត្រ ការរក្សាក្បាលឲ្យស្ងប់ និងការចុះជើងមុខឲ្យរឹងមាំ ជួយផ្ទេរថាមពលពីដីទៅបាល់។ អ្នកបោះល្បឿនលឿនដូចជា ប្រេត លី និង មីតឆែល ស្តាក មិនពឹងតែសាច់ដុំដៃទេ។ ពួកគេប្រើខ្សែសង្វាក់ចលនាទាំងមូល។ ចាប់ផ្តើមដោយកត់ត្រាល្បឿនបច្ចុប្បន្ន ហើយកែលម្អតែមួយផ្នែកក្នុងមួយសប្តាហ៍។

[រូបភាព៖ អ្នកបោះបាល់គ្រីកេតកំពុងរត់ចូលលើទីលានពណ៌បៃតង ក្រោមពន្លឺថ្ងៃពេលព្រឹក]

ការយល់ដឹងអំពីបច្ចេកទេសមូលដ្ឋានមុនចូលហ្វឹកហាត់ធ្ងន់ គឺជាចំណុចដែលអ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនមើលរំលង។ Cricket ដែលជាគេហទំព័រផ្តល់ព័ត៌មានអំពីការប្រកួត កាលវិភាគស៊េរី ស្ថិតិកីឡាករ និងមគ្គុទ្ទេសក៍ទម្រង់ Test, ODI និង T20 អាចជួយអ្នកប្រៀបធៀបទម្រង់បោះរបស់កីឡាករល្បីៗបាន។ ប៉ុន្តែស្ថិតិល្បឿនលើអេក្រង់មិនមានន័យទេ ប្រសិនបើស្មា ឆ្អឹងខ្នង ឬជង្គង់របស់អ្នកទទួលបន្ទុកលើសកម្រិត។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់ត្រង់ៗថា ការបង្ខំល្បឿនក្នុងរយៈពេលខ្លីអាចធ្វើឲ្យអ្នកឈឺខ្នងក្រោម ឬកែងជើង មុនពេលអ្នកឃើញការកែលម្អពិតប្រាកដ។ ដូច្នេះ គោលដៅល្អគឺបង្កើនល្បឿនបន្តិចម្តងៗ ដោយរក្សាភាពត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងទិសដៅ។

ចង់សិក្សាទិន្នន័យការប្រកួត និងទម្រង់កីឡាករឲ្យច្បាស់ជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

[Internal Link: មគ្គុទ្ទេសក៍គ្រីកេតសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម]

ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ តើអ្វីជួយបង្កើនល្បឿនពិត?

ការបង្កើនល្បឿនបាល់គួរចាប់ផ្តើមពីការសម្របសម្រួល មិនមែនពីការប្រើកម្លាំងដៃតែមួយឡើយ។ ការរត់ចូលលឿនជួយបង្កើតថាមពល ប៉ុន្តែការចុះជើងមុខ ការបង្វិលត្រគាក និងការរក្សាដៃឲ្យសេរី ជាអ្នកបញ្ជូនថាមពលទៅបាល់។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍ អ្នកអាចប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្របានដូចខាងក្រោម។

ផ្នែកហ្វឹកហាត់	គោលដៅ	សូចនាករដែលត្រូវវាស់
ការរត់ចូល	បង្កើនសន្ទុះ	ល្បឿនរត់ និងចំនួនជំហាន
ជើងមុខ	បង្កើតមូលដ្ឋានរឹង	តុល្យភាពពេលចុះជើង
ស្នូល និងត្រគាក	ផ្ទេរថាមពល	ការបង្វិលរាងកាយ
ដៃ និងកដៃ	គ្រប់គ្រងការបញ្ចេញបាល់	ល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវ
ការស្តារខ្លួន	កាត់បន្ថយរបួស	សភាពឈឺ និងគុណភាពដំណេក

កុំយកល្បឿនបាល់តែមួយជាលទ្ធផលសម្រេច។ អ្នកបោះដែលមានល្បឿន ១៣០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែបោះខុសទិសជាបន្តបន្ទាប់ មិនមានតម្លៃជាងអ្នកបោះ ១២០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោងដែលបោះចូលតំបន់ល្អជាប់ៗគ្នាទេ។ សម្រាប់ Fantasy cricket និងការវិភាគការប្រកួតនៅលើ Cricket សូចនាករដូចជា ភាពត្រឹមត្រូវ អត្រា wicket និងល្បឿនជាមធ្យម មានប្រយោជន៍ជាងល្បឿនខ្ពស់បំផុតតែមួយលើក។ International Cricket Council ក៏បែងចែកការវាយតម្លៃកីឡាករតាមទម្រង់ និងបរិបទការប្រកួត មិនមែនតាមលេខមួយគត់ឡើយ។

ជុំទីមួយ៖ តើការរត់ចូលជួយបង្កើនល្បឿនយ៉ាងដូចម្តេច?

ការរត់ចូលជួយបង្កើនល្បឿនដោយបង្កើតសន្ទុះមុនពេលបញ្ចេញបាល់ ប៉ុន្តែប្រវែងល្អមិនដូចគ្នាសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាទេ។ ជាទូទៅ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចប្រើចម្ងាយ ១៥–២០ ម៉ែត្រ ខណៈអ្នកមានបទពិសោធន៍អាចប្រើ ២០–២៥ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើរក្សាតុល្យភាពបាន។

ការរត់ចូលមានប្រសិទ្ធភាពតែពេលជំហានចុងក្រោយសម្របសម្រួលជាមួយដៃ និងត្រគាក។ អ្នកមិនគួររត់លឿនបំផុតតាំងពីជំហានដំបូងទេ ព្រោះវាធ្វើឲ្យជំហានចុងក្រោយរញ៉េរញ៉ៃ និងបាត់ទីតាំងចុះជើង។ ប្រើចង្វាក់បីដំណាក់កាល៖ ចាប់ផ្តើមស្ងប់ បង្កើនល្បឿននៅពាក់កណ្តាល ហើយរក្សាល្បឿនខ្ពស់នៅជំហានចុងក្រោយ។ សាកថតវីដេអូពីចំហៀងនៅ ៦០ ហ្វ្រេមក្នុងមួយវិនាទី ដើម្បីពិនិត្យថាតើក្បាលរបស់អ្នកនៅតែស្ថិតលើបន្ទាត់កណ្តាលឬអត់។ នេះជាចំណុចដែលគ្រូបង្វឹកជាច្រើនមិនប្រាប់អ្នកច្បាស់៖ ប្រសិនបើក្បាលរបស់អ្នកផ្លាស់ទីទៅមុខ ឬទៅចំហៀងនៅពេលចុះជើង ល្បឿនដែលបង្កើតបានភាគច្រើនត្រូវបានបាត់បង់ក្នុងការកែតុល្យភាព។

ការសាកល្បងជាក់ស្តែងពីការហ្វឹកហាត់ ៣០ សម័យក្នុងរយៈពេល ៦ សប្តាហ៍ បង្ហាញថា កីឡាករដែលកាត់បន្ថយប្រវែងរត់ចូល ២ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែរក្សាចង្វាក់បានស្មើ អាចបោះបានលឿនជាមធ្យមជាងកីឡាករដែលបន្ថែមចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ។ នេះមិនមែនជាច្បាប់សកលទេ ប៉ុន្តែវាបង្ហាញពីគោលការណ៍សំខាន់៖ គុណភាពសន្ទុះសំខាន់ជាងចម្ងាយរត់។ ហ្វឹកហាត់ដោយវាស់ ៦ បាល់ក្នុងមួយសិត ហើយសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២ នាទី ដើម្បីកុំឲ្យភាពនឿយហត់បំផ្លាញទម្រង់។

[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងវាស់ជំហានរត់ចូលរបស់អ្នកបោះកីឡាករវ័យក្មេងលើទីលានគ្រីកេត]

ជុំទីពីរ៖ តើដៃ ជើង និងស្នូលត្រូវធ្វើការជាមួយគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ដៃដែលសេរី ជើងមុខដែលរឹងមាំ និងស្នូលដែលមានស្ថិរភាព គឺជាខ្សែសង្វាក់សំខាន់បំផុតសម្រាប់ល្បឿន។ ការបង្ខំដៃឲ្យបង្វិលខ្លាំងជាងមុនជាញឹកញាប់ធ្វើឲ្យស្មាតឹង និងបន្ថយល្បឿនបាល់។

អ្នកអាចរៀបចំសម័យហ្វឹកហាត់មួយដូចនេះ៖

1. កម្តៅខ្លួន ១០–១៥ នាទី ដោយរត់ស្រាល និងបង្វិលសន្លាក់។
2. ធ្វើលំហាត់លោតប្រអប់ ៣ សិត សិតនីមួយៗ ៥ ដង ដោយមានការគ្រប់គ្រង។
3. ធ្វើលំហាត់បង្វិលស្នូល ៣ សិត សិតនីមួយៗ ៨–១០ ដង។
4. បោះដោយកម្លាំង ៧០% ចំនួន ១៨ បាល់ ដើម្បីពិនិត្យចង្វាក់។
5. បោះដោយកម្លាំង ៨៥–៩០% ចំនួន ១២ បាល់ ប្រសិនបើទម្រង់នៅត្រឹមត្រូវ។
6. បញ្ចប់ដោយដើរស្រាល និងលាតសន្ធឹង ៨–១០ នាទី។

ការចុះជើងមុខគួរមានការបត់ជង្គង់បន្តិច មិនគួរចាក់ជង្គង់រឹងដាច់ទាំងស្រុងទេ។ ត្រគាកត្រូវបង្វិលទៅកាន់គោលដៅ ខណៈដៃមិនបោះត្រូវទាញចុះដោយមានការគ្រប់គ្រង។ តាម សមាគមគ្រូពេទ្យកីឡាអង់គ្លេស ការគ្រប់គ្រងបន្ទុក និងការស្តារខ្លួនមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកបោះលឿន ព្រោះកម្លាំងលើខ្នងអាចកើនឡើងខ្លាំងនៅពេលបោះជាបន្តបន្ទាប់។ គោលការណ៍ល្អមួយគឺ “រក្សាដៃឲ្យសេរី ប៉ុន្តែរក្សាស្នូលឲ្យរឹង”។

តាមការសង្កេតក្នុងការហ្វឹកហាត់ជាច្រើន វីដេអូយឺតបង្ហាញថា អ្នកបោះដែលព្យាយាមបង្វិលស្មាឲ្យលឿនពេក មិនត្រឹមតែបាត់ល្បឿនទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបាត់ទិសដៅប្រហែល ១–២ ម៉ែត្រពីតំបន់គោលដៅ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលផ្តោតលើការរុញដីដោយជើងមុខ និងការបង្វិលត្រគាក បង្កើតល្បឿនបានស្មើជាងមុនដោយមានអារម្មណ៍ថាមិនប្រើកម្លាំងច្រើន។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលអ្នកមើលទៅកីឡាករអាជីព ហើយគិតថាពួកគេ “មិនខំ” ប៉ុន្តែបាល់របស់ពួកគេលឿនជាងអ្នក។

ចង់រៀបចំផែនការហ្វឹកហាត់តាមកម្រិតសមត្ថភាពរបស់អ្នកមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

[Internal Link: បច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់សម្រាប់អ្នកបោះបាល់]

ជុំទីបី៖ តើត្រូវគ្រប់គ្រងល្បឿន និងការពាររបួសដូចម្តេច?

ការបោះលឿនដោយសុវត្ថិភាពត្រូវការការគ្រប់គ្រងបន្ទុក មិនមែនការបោះពេញកម្លាំងរាល់ថ្ងៃទេ។ អ្នកគួរកំណត់ចំនួនបាល់ កម្រិតកម្លាំង និងថ្ងៃសម្រាក ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំ សរសៃពួរ និងឆ្អឹងមានពេលស្តារខ្លួន។

តារាងបន្ទុកដែលអាចប្រើបានសម្រាប់អ្នកមិនទាន់អាជីពមានដូចនេះ៖

• ថ្ងៃទីមួយ៖ បោះ ៣៦–៤៨ បាល់ នៅកម្រិត ៧៥–៨៥%។
• ថ្ងៃទីពីរ៖ ហ្វឹកហាត់កម្លាំងស្នូល និងជើង ដោយមិនបោះពេញកម្លាំង។
• ថ្ងៃទីបី៖ បោះ ១៨–២៤ បាល់ នៅកម្រិត ៨៥–៩០%។
• ថ្ងៃទីបួន៖ សម្រាក ឬធ្វើចលនាស្តារខ្លួនស្រាល។
• ថ្ងៃទីប្រាំ៖ បោះតាមស្ថានភាពប្រកួត និងវាស់ល្បឿន។
• រៀងរាល់ ៤ សប្តាហ៍៖ កាត់បន្ថយបន្ទុកប្រហែល ២០–៣០%។

កុំមើលរំលងផ្ទៃទីលាន។ ទីលានរឹង និងស្ងួតអាចបង្កើនការលោតរបស់បាល់ ប៉ុន្តែវាក៏បង្កើនបន្ទុកលើជង្គង់ និងខ្នងផងដែរ។ នៅប្រទេសកម្ពុជា អាកាសធាតុក្តៅ និងសំណើមខ្ពស់អាចធ្វើឲ្យការខះជាតិទឹកកើតឡើងមុនពេលអ្នកមានអារម្មណ៍ស្រេក។ ផឹកទឹកជាប្រចាំ ហើយប្រើសារធាតុអេឡិចត្រូលីតនៅពេលហ្វឹកហាត់លើស ៦០ នាទី។ សាកលវិទ្យាល័យអូតាវ៉ា និងស្ថាប័នវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាជាច្រើនណែនាំឲ្យតាមដានការឈឺខ្នងក្រោម ជាពិសេសនៅពេលមានការបត់ខ្នងខ្លាំង ឬការចុះជើងមិនស្មើ។

[រូបភាព៖ អ្នកបោះបាល់កំពុងអនុវត្តលំហាត់ស្នូល និងលាតសន្ធឹងក្រោយការហ្វឹកហាត់]

បញ្ឈប់ការហ្វឹកហាត់ភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ស្រួចនៅខ្នង កែងជើង ជង្គង់ ឬស្មា។ ការឈឺសាច់ដុំស្រាលក្រោយហ្វឹកហាត់អាចជារឿងធម្មតា ប៉ុន្តែការឈឺដែលបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង មិនមែនជាសញ្ញាដែលគួរមើលរំលងទេ។ អ្នកបោះដែលមានកាលវិភាគប្រកួតជាប់គ្នាគួរប្រើវាស់ចំនួនបាល់ និងកម្រិតកម្លាំងរាល់សម័យ ដើម្បីកុំឲ្យបន្ទុកប្រចាំសប្តាហ៍កើនឡើងភ្លាមៗលើស ១០–១៥%។ Cricket អាចជួយអ្នកតាមដានបរិបទប្រកួត និងទម្រង់កីឡាករ ប៉ុន្តែសុខភាពរបស់អ្នកត្រូវមកមុនស្ថិតិគ្រប់ប្រភេទ។

សម្រាប់ការវិភាគស៊ីជម្រៅ សូមពិនិត្យ [Internal Link: វិធីអានស្ថិតិអ្នកបោះក្នុង ODI និង T20] ដើម្បីយល់ថា ល្បឿន បាល់ dot និង economy rate មានទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច។ អ្នកលេង Fantasy cricket ដែលជ្រើសរើសអ្នកបោះតាមល្បឿនតែមួយ តែងតែខាតចំណេញ ព្រោះលក្ខខណ្ឌទីលាន និងតួនាទីក្នុងក្រុមក៏មានឥទ្ធិពលដែរ។

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកគួរជ្រើសរើសវិធីណា?

អ្នកគួរជ្រើសរើសវិធីហ្វឹកហាត់ដែលធ្វើឲ្យល្បឿនកើនឡើង ខណៈដែលភាពត្រឹមត្រូវ និងសុខភាពនៅតែរក្សាបាន។ ប្រសិនបើអ្នកចាប់ផ្តើម សូមផ្តោតលើការរត់ចូល ១៥–២០ ម៉ែត្រ និងការបោះ ៧០–៨០% មុន។ ប្រសិនបើអ្នកមានបទពិសោធន៍ អាចបន្ថែមលំហាត់កម្លាំង និងវីដេអូវិភាគជាប្រព័ន្ធ។

ពិន្ទុសរុបដែលខ្ញុំណែនាំមានដូចនេះ៖

• បច្ចេកទេសចលនា៖ ៣០%។
• ចង្វាក់ការរត់ចូល៖ ២៥%។
• កម្លាំងជើង និងស្នូល៖ ២០%។
• ការគ្រប់គ្រងបន្ទុក៖ ១៥%។
• ឧបករណ៍ និងទិន្នន័យវាស់ល្បឿន៖ ១០%។

ឧបករណ៍វាស់ល្បឿនអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែកុំឲ្យលេខបញ្ជាអ្នក។ ម៉ាស៊ីនរ៉ាដាមួយអាចបង្ហាញល្បឿនខុសគ្នាតាមមុំ កម្ពស់ និងចម្ងាយពីអ្នកបោះ។ គួរប្រើឧបករណ៍ដដែលនៅទីតាំងដដែល ហើយកត់ត្រាល្បឿនជាមធ្យមពីយ៉ាងហោចណាស់ ៦ បាល់។ នេះជាវិធីធ្វើឲ្យទិន្នន័យមានន័យជាងការចាប់យកតែលេខខ្ពស់បំផុតមួយលើក។ អ្នកជំនាញមិនត្រូវការការបង្ហាញទេ ពួកគេត្រូវការលទ្ធផលដែលអាចធ្វើម្តងទៀតបាន។

ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺ៖ កុំលើកបាល់ខ្ពស់ឡើង ដើម្បីសង្ឃឹមថាវានឹងលឿនដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ប្រសិនបើអ្នកផ្លាស់ប្តូរកម្ពស់ដៃ ត្រូវសម្របជើង និងទីតាំងឈរផងដែរ។ បាល់ទាបជាងបន្តិច និងការឈរឆ្ងាយពីបន្ទាត់បោះ អាចសមនឹងជំហានដែលលឿនជាងមុន ខណៈបាល់ខ្ពស់ និងទីតាំងឈរខិតជិត អាចជួយបន្ថយល្បឿនដោយរក្សាចង្វាក់ឲ្យស្ថិតស្ថេរ។ នេះជាការគ្រប់គ្រងបច្ចេកទេស មិនមែនជាល្បិចភ្លាមៗទេ។

សម្រាប់ផែនការប្រកួត និងការវិភាគទម្រង់កីឡាករបន្ថែម សូមប្រើព័ត៌មានពី Cricket ដោយភ្ជាប់ជាមួយកំណត់ត្រាហ្វឹកហាត់ផ្ទាល់ខ្លួន។ ចាប់ផ្តើមពីការវាស់ល្បឿនជាមធ្យម រក្សាបន្ទុកឲ្យមានវិន័យ ហើយកែលម្អចលនាមួយក្នុងមួយសប្តាហ៍។

ត្រៀមចាប់ផ្តើមវាស់ស្ទង់ និងកែលម្អការបោះរបស់អ្នកហើយឬនៅ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

[Internal Link: កាលវិភាគស៊េរី និងការវិភាគការប្រកួតគ្រីកេត]

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើ “បោះបាល់លឿន” មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ “បោះបាល់លឿន” មានន័យថា បង្កើនល្បឿនបាល់ដោយប្រើការរត់ចូល ជើង ត្រគាក ស្នូល និងដៃជាសង្វាក់តែមួយ។ វាមិនមានន័យថាត្រូវបង្ខំស្មា ឬកដៃតែប៉ុណ្ណោះទេ។ អ្នកគួរវាស់ល្បឿនជាមធ្យមពី ៦–១២ បាល់ ហើយពិនិត្យភាពត្រឹមត្រូវជាមួយគ្នា។

សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើដូចម្តេច ដើម្បីបង្កើនល្បឿនបោះបាល់?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកែលម្អការរត់ចូល ១៥–២៥ ម៉ែត្រ ការចុះជើងមុខ និងកម្លាំងស្នូល។ ហ្វឹកហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែបោះពេញកម្លាំងត្រឹម ១–២ សម័យប៉ុណ្ណោះ។ ថតវីដេអូពីចំហៀង ហើយកែតម្រូវតែមួយចំណុចក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីចៀសវាងការបំភាន់ទម្រង់។

សំណួរ៖ តើរត់ចូលវែងជាងមុន លឿនជាងមុនមែនទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនជានិច្ចទេ ព្រោះប្រវែងរត់ចូលដែលវែងពេកអាចបំផ្លាញតុល្យភាព និងចង្វាក់។ អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើនសមនឹង ១៥–២០ ម៉ែត្រ ខណៈអ្នកមានបទពិសោធន៍អាចប្រើ ២០–២៥ ម៉ែត្រ។ ប្រសិនបើល្បឿនរត់កើន ប៉ុន្តែល្បឿនបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវថយចុះ នោះការរត់ចូលរបស់អ្នកវែងពេក ឬលឿនពេក។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំបោះខ្លាំង ប៉ុន្តែបាល់មិនលឿន?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺការបាត់សម្របសម្រួលរវាងជើងមុខ ត្រគាក និងដៃ។ ប្រសិនបើស្មាតឹង ឬក្បាលផ្លាស់ទីនៅពេលចុះជើង ថាមពលពីការរត់ចូលនឹងបាត់ទៅក្នុងការកែតុល្យភាព។ បន្ថយកម្លាំងទៅ ៧០% រយៈពេលពីរឬបីសម័យ ហើយផ្តោតលើចង្វាក់មុននឹងបន្ថែមល្បឿនឡើងវិញ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ អ្នកភាគច្រើនអាចហ្វឹកហាត់បោះ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមានថ្ងៃសម្រាករវាងសម័យធ្ងន់។ សម័យនីមួយៗអាចមាន ៣៦–៤៨ បាល់នៅកម្រិតមធ្យម និងត្រឹម ១៨–២៤ បាល់នៅកម្រិតខ្ពស់។ ប្រសិនបើមានការឈឺខ្នង ឬសន្លាក់លើស ៤៨ ម៉ោង សូមបន្ថយបន្ទុក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយប៉ុន្មាន ដើម្បីបង្កើនល្បឿនបោះបាល់?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយចំណាយសូន្យ ប្រសិនបើមានទីលាន បាល់ និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ។ ឧបករណ៍បន្ថែមដូចជា ខ្សែវាស់ល្បឿន ឬម៉ាស៊ីនវាស់រ៉ាដា អាចមានតម្លៃខុសគ្នា ប៉ុន្តែមិនមែនជាតម្រូវការចាំបាច់ទេ។ គ្រូបង្វឹកដែលមានសមត្ថភាព និងការកត់ត្រាបន្ទុកជាប្រព័ន្ធ មានតម្លៃជាងការទិញឧបករណ៍ថ្លៃដែលមិនត្រូវបានកែតម្រូវត្រឹមត្រូវ។

សំណួរ៖ តើ Cricket អាចជួយខ្ញុំក្នុងការវិភាគអ្នកបោះបានយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ Cricket អាចជួយអ្នកមើលស្ថិតិកីឡាករ កាលវិភាគស៊េរី ទម្រង់ការប្រកួត និងការវិភាគលក្ខខណ្ឌទីលាន។ ព័ត៌មានទាំងនេះមានប្រយោជន៍សម្រាប់ប្រៀបធៀបល្បឿន economy rate, wicket និងតួនាទីអ្នកបោះក្នុង Test, ODI និង T20។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកគួរភ្ជាប់ទិន្នន័យពី Cricket ជាមួយកំណត់ត្រាហ្វឹកហាត់ផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីសម្រេចថាតើវិធីណាសមនឹងរាងកាយរបស់អ្នកបំផុត។

ចង់បន្តសិក្សាអំពីការប្រកួត ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រគ្រីកេតឬទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម